Chiang Mai : กาดหลวง มหากาด

Chiang Mai : กาดหลวง มหากาด

วันนี้มีธุระเข้ามาในตัวเมืองเชียงใหม่ ซึ่งคนเชียงใหม่จะพูดว่า "เข้าเวียง" โดยอาศัยรถประจำทางที่วิ่งผ่านหมู่บ้านเข้าตัวเมือง เมื่อสี่สิบปีที่แล้ว ค่าโดยสารจากอำเภอแม่แตงเข้าไปในเวียงราคา 5 บาท ปัจจุบันราคา 25 บาท ระยะทางสามสิบกว่ากิโลนั่งหลับใช้เวลาประมาณเกือบหนึ่งชั่วโมงเพราะรถโดยสารประจำทางจะค่อยๆวิ่งรับคนไปตามรายทางเรื่อยๆ สมัยเป็นเด็กนักเรียนมัธยม เคยนั่งหลับคอพับไปซบบ่านักเรียนชายที่นั่งข้างๆมาแล้ว (ฟิน)
รถประจำทางเป็นพาหนะที่จำเป็นอย่างที่สุดของคนรอบๆอำเภอเมือง จะเข้าเวียงแต่ละครั้งต้องนั่งรอรถประจำทางผ่านรับคนตามหมู่บ้านผ่านมาเรื่อยๆ พอมาถึงจุดที่เรารอปรากฏผู้โดยสารเต็มคันรถ ต้องรอคันต่อไปอีก ชีวิตนี้ผ่านการรอมาเยอะ เรียกว่ารอแล้วรอเล่า 
รถประจำทางสำหรับเดินทางระหว่างตัวอำเภอเพื่อเข้าเมือง จะใช้วิธีแยกเป็นสี มีทั้งสีแดง สีขาว สีเหลือง สีฟ้า สีเขียว เรียกว่ารถคิว
คิวรถแดง คือวิ่งวนในตัวเมืองเชียงใหม่เท่านั้น ปัจจุบันราคา 30 บาทตลอดสาย ไม่ต้องต่อรองแล้วนะ
ส่วนรถสีอื่นจะวิ่งรับส่งต่างอำเภอไป โดยมีจุดรวมคิวรถเดินทางไปได้หลากหลายอำเภออยู่ตรง คิวรถช้างเผือก ต้องการเดินทางไปอำเภอใด ก็ดูตรงป้ายที่ขึ้นอยู่ด้านบนรถโดยสารแต่ละคัน หรือถามคนขับรถได้ ราคาค่าโดยสารไม่แพง
รถโดยสารที่ต้นทางจากอำเภอแม่แตง จะมาสิ้นสุดปลายทางที่ตรงหน้าร้านทองโอ้วจินเฮง ร้านทองเก่าแก่คู่เมืองเชียงใหม่มานานแสนนาน น่าจะอายุประมาณเกือบร้อยปี เพราะกาดหลวงก็อายุร้อยกว่าปีมาแล้ว ปัจจุบันก็ยังเป็นร้านทองใหญ่อยู่เหมือนเดิม ไม่กล้าถ่ายรูปหน้าร้าน กล้วเค้าหาว่ามาเป็นโจรมาดูลาดเลา เดี๋ยวจะ ซอ วอ ยอ.
ทางลัดที่เดินจากคิวรถโดยสารสายแม่ริม-แม่แตง เพื่อไปยังกาดหลวง จะผ่านตรอกเล็กๆ ขายสารพัดสิ่ง ส่วนใหญ่คนมักไม่ค่อยรู้ว่าตรอกนี้คือตลาดนวรัฐ เดิมตลาดนวรัฐอาจจะไม่โดดเด่นเท่าตลาดวโรรส อาจจะเพราะตัวสถานที่ อาคารของตลาดกระจัดกระจายตามตึกแถว คนก็เลยเดินข้ามไปจับจ่ายซื้อของตรงกาดหลวงมากกว่า เพราะไม่ต้องเดินเยอะแล้วได้ครบ
เดินผ่านตรอกตลาดนวรัฐออกมาจะเจอ ทางเข้าตลาดวโรรส หรือกาดหลวง รอบๆกาดนี่มีร้านทองเยอะมาก นับรวมๆแล้วน่าจะเกินสิบร้าน ในสมัยก่อนกาดหลวงเป็นที่รวมทุกสิ่งทุกอย่าง จะซื้ออาหาร เสื้อผ้า เครื่องใช้  ถนนทุกสายจะมุ่งหน้ามาที่ตรงนี้ แต่ปัจจุบันตลาดใหม่ๆเกิดขึ้นตามรอบๆนอกเมือง มีห้างสรรพสินค้าให้ความสะดวกสบายมากกว่า กาดหลวงจึงลดความนิยมลง จะเหลือก็แต่คนที่มุ่งหน้ามาซื้อของฝากยอดนิยมประเภทแคบหมู น้ำพริกหนุ่มกลับไป (เอาจริงที่ตลาดรอบนอกทำอร่อยกว่าเยอะ)

ร้านขายยกทรงกุลสตรี เจ้านี้ประจำอยู่หน้าร้านทองตรงทางเข้ากาดหลวงแลย มีมาช้านานเคียงคู่ร้านทอง ราคาชาวบ้านเอื้อมถึง คุณภาพทนทาน บางรุ่นมีกระเป๋าหน้าติดซิปเรียบร้อย สำหรับเป็นช่องลับเก็บเงิน คนที่จะซื้อควรจำทรงตัวเองได้ เพราะไม่มีห้องให้ลอง หรือถ้าอยากลองก็ลองสวมทับตรงหน้าร้านเลย แม่ค้าหรือคนแถวนั้นชินแล้ว แต่นักท่องเที่ยวที่เดินผ่านไปมาอาจจะไม่ชิน😀
รู้ป่าว ตลาดวโรรสมีทั้งหมดสี่ชั้นรวมชั้นใต้ดิน ชั้นหนึ่งขายประเภทอาหาร ผัก ผลไม้ ของฝาก ชั้นที่สองและชั้นสามขายเครื่องสำอางและเสื้อผ้าพื้นเมือง ในสมัยก่อนบันไดเลื่อนตรงนี้เป็นจุดไฮไลท์ของตลาดเลย ก็ว่าได้ เพราะเป็นที่แรกในเชียงใหม่เลย ฝึกขึ้นบันไดเลื่อนที่นี่เป็นที่แรกเลยนะ😀
เครื่องสำอางครบเครื่อง อยากสวยแบบพม่า ลาว เกาหลี ญุี่ปุ่น จัดให้

ชุดเครื่องแบบนักศึกษา(แม่)ทุกสถาบัน หาซื้อได้ที่นี่ถูกระเบียบเป๊ะ ราคาย่อมเยาบอกเลย 
ว่าแต่เชียงใหม่มีมหาลัย ฮานาโกะ ตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่ยักกะรู้มาก่อน😆
ชุดสำหรับใส่ไปงานเลี้ยง งานแต่ง งานบวชก็มา เหมาไปใส่เป็นชุดเพื่อนเจ้าสาวเป็นเซ็ตก็ได้ เกร๋ๆ😁
สมัยเป็นนักเรียน จะขึ้นชั้นใหม่ต้องมาหาซื้อผ้าโทเร ที่กาดหลวง แล้วให้ป้าตัดให้ วัดตัวตัดเสื้อแบบเผื่อๆไป ตัดที่เดียวใช้สามปีงี้ ใครเคยเป็นมั่ง😁
ด้านข้างทิศตะวันตกของกาดหลวง จะเจอศาลเจ้ากวนอู เข้าไปกราบไหว้ขอพรได้ และตรงนี้จะเป็นถนนเล็กๆเรียกว่า ตรอกเล่าโจ๊ว หรือภาษาเหนือเรียก กองเล่าโจ๊ว (ภาษาเหนือ เรียกตรอกหรือซอยว่า กอง)ตรอกนี้เป็นศูนย์รวมงานผ้าฝ้าย ผ้าพื้นเมือง ผ้าชาวเขา งานเย็บปักถักร้อย และตรอกนี้สามารถทะลุไปยังตลาดม้งได้ วัยรุ่นหัวการค้า มักจะมาหาซื้อเสื้อผ้าที่นี่ไปขายใน Instagram 




ตลอดทั้งตรอกนี้ จะมีสินค้าให้เลือกมากมาย เช่นกางเกงตัวละ 150 เสื้อตัวละ 120 ใน IG ขาย 490 บาทเป็นต้น หรือมีไอเดียดีๆ อยากจะซื้อไปทำสินค้าแฮนด์เมดมีแบรนด์เป็นของตัวเอง ก็หาได้จากตรอกนี้เลย บอกเลยว่าตรงนี้คือซอยละลายทรัพย์ของเชียงใหม่
สุดถนนตรอกเล่าโจ๊ว ด้านทิศใต้ของกาดหลวง จะเป็นถนนท่าแพ คงไม่ต้องพูดอะไรมากกับถนนสายนี้ เพราะนักท่องเที่ยวที่มาเยือนเชียงใหม่ทุกคน ต้องเคยเดินถนนสายนี้มาแล้วทุกคน
อาคารนี้เดิมเป็นห้างตันตราภัณฑ์ อดีตห้างสรรพสินค้าที่เคยรุ่งเรืองที่สุดในเมืองเชียงใหม่ จะเทียบไปก็พอๆกับเซนทรัลในสมัยนี้ คนเชียงใหม่อายุ 40ปีอัพต้องรู้จักเป็นอย่างดี😁
เดินลัดเลาะอ้อมไปทางด้านทิศตะวันออกของกาดหลวง จะเห็นตึกโรงพยาบาลเทศบาลนครเชียงใหม่ โตจนป่านนี้ ไม่เคยเข้าไปใช้บริการที่นี่เลย แถมบางทีนึกไม่ออกว่ามันมีโรงพยาบาลเทศบาลนครเชียงใหม่ด้วยเหรอ ถ้าใครมาถามก็คงตอบไม่ได้ ต้องยอมรับว่า ง่าวแต้ๆ..


เชียงใหม่เป็นเมืองเล็กๆ เหมาะกับการปั่นจักรยานเป็นอย่างมาก เดี๋ยวนี้มีจุดให้เช่ารอบๆเมือง แต่ที่สำคัญต้องระวังรถร่วมทางบนถนน เพราะเชียงใหม่เดี๋ยวนี้รถเยอะ และรถติดหนักพอๆกับกรุงเทพในบางวัน สัญญาณไฟแดงเมืองนี้จะนานไปหน่อย เพื่อให้รถข้างๆคุยกันให้จบเรื่อง ไม่เหมือนทางภาคใต้คุยกับคำเดียวรู้เรื่อง สัญญาณไฟแดงก็เลยเร็ว ฮ่าฮ่า

ด้านข้างตลาดทางทิศตะวันออก ฝั่งตรงกันข้ามคือตลาดต้นลำใย คนเชียงใหม่เรียกว่า กาดเก๊าลำใย เป็นตลาดนัดท้องถิ่นจะเริ่มเปิดช่วงเย็น มีแม่ค้านำพืชผัก ผลไม้จากบนดอยลงมาขาย หลังตลาดต้นลำใยจะมีแผงขายดอกไม้สด พวกหรีด พวงมาลัย เป็นแนวยาว 

 ลงดอยมาตั้งแผงเสร็จเร็วกว่าคนอื่น เพื่อนยังลงมาไม่ทัน มันก็จะโดดเดี่ยว เหงาๆ ประมาณนี้

ยามเย็นจะมีชาวเขานำดอกไม้สดจากบนดอย ลงมาวางขายตามริมถนน เป็นอีกสีสันหนึ่งของกาดหลวงที่มีทุกอย่างให้เลือกสรรจริงๆ 

 เดินรอบกาดหลวงทั้งสี่ทิศ หอบหิ้วผ้าพื้นเมืองกลับบ้าน ไส้อั๋ว แคบหมู น้ำพริกหนุ่ม จิ้นทอด รออยู่ที่บ้านแล้ว เดินข้ามถนนแวะมาพักเอาแรงริมลำน้ำปิง สายน้ำแห่งชีวิตคนเชียงใหม่ คิดถึงวิถีชีวิตในเชียงใหม่ที่ผ่านมาแล้ว อยากปิ๊กบ้าน😔



เรื่องกำลังดัง