ຫຼວງພຣະບາງ

ลงเขามาจากวังเวียงตั้งแต่เวลาเก้าโมงเช้า มาถึงหลวงพระบางเกือบบ่ายสองโมงแน่ะ นั่งรถกันสุดแสนทรหด 😁 



น้ำตกตาดกวางสี ห่างจากหลวงพระบางออกมา 32 กิโลเมตร น้ำตกที่สวยที่สุดของหลวงพระบาง ต้องยอมรับว่าที่นี่บริหารจัดการดีมาก ไม่อนุญาตให้นำอาหารมาปรุงมานั่งล้อมวงกินส้มตำ กินเหล้ากันในนี้ เลยทำให้บริเวณโดยรอบไม่ค่อยมีขยะ เหมือนประเทศกูมี
อีกสถานที่หนึ่งในหลวงพระบางที่ไม่ควรพลาดคือการขึ้นบันได 328ขั้นเพื่อไปกราบพระธาตุพูสี  และชมวิวพระอาทิตย์ตกดิน ดูวิว 360 องศารอบเมืองหลวงพระบาง
จุดชมวิวบนพระธาตุพูสี เป็นที่รวมนักท่องเที่ยวเชียวแหละ ทุกคนพร้อมใจกันมารอดูพระอาทิตย์ตกดิน กว่าจะได้ภาพถ่ายพระอาทิตย์ตกดินที่ไม่ติดไม้เซลฟี่ออกมาในรูป ไม่ใช่จะได้กันมาง่ายๆ ต้องมาดูเบื้องหลังกันซะก่อน
พุดเลยว่า เป็นคนไม่มีจุดยืน

ด้านล่างพระธาตุพูสี เป็นตลาดกลางคืนขายของพื้นเมือง อาหาร ขนม น่าเดินมาก



อาหารที่นี่อร่อยมาก ฟันธง

ที่หลับที่นอนก็ สะบายดี
 ยามเช้าที่หลวงพระบางเดือนกุมภาพันธ์ อากาศหนาวเย็น กิจกรรมยามเช้าที่เป็นวัฒนธรรมอันดีงามของที่นี่คือ การใส่บาตรข้าวเหนียวข้างทางที่พระเดินผ่าน


ระหว่างรอพระเดินมาบิณฑบาตร มีฝรั่งคนนึงขับมอเตอร์ไซค์ผ่านมาและจอดขอร่วมใส่บาตรด้วย โดยเตรียมกล้วยกะส้มมาเองซะด้วย ช๊อตต่อมาก็จะมีคนจีนมาขอถ่ายรูป เอาเสื่อมาปูเองด้วย

อิ่มบุญ และส่งบุญถึงคนที่เรารักที่ไปรอเราอยู่อีกฝั่งฟากหนึ่ง
แล้วไปเที่ยวตลาดเช้ากัน




ร้านกาแฟประชานิยม ร้านยอดนิยมของหลวงพระบาง อาหารเช้าที่นี่อร่อยที่สุดเลย










หลวงพระบางได้รับการรับรองจากองค์การยูเนสโก้ให้เป็นเมืองมรดกโลก โดยผ่านเกณฑ์พิจารณาถึงสามข้อ ทั้งด้านสถาปัตยกรรม วัฒนธรรมซึ่งรวมไปถึงผู้คนในเมืองหลวงพระบางก็ได้รับการอนุรักษ์ให้เป็นมรดกโลก อีกห้าปีข้างหน้าหลังจากที่จีนสร้างรถไฟให้ลาวเสร็จจะมาเยี่ยมหลวงพระบางอีกครั้งเด้อ

เรื่องกำลังดัง